Zodra Rakker mijn auto voor de garage hoort stoppen, onderbreekt hij zijn activiteiten en snelt hij naar me toe. Hij blaft en jankt tegelijk, gaat zo heftig met zijn pluizige staart te keer dat de garagevloer meteen wordt geveegd en produceert op hetzelfde moment ook nog een plasje. (Op die manier onthult hij mij de diepere betekenis van de woorden, ‘Ik kan me nauwelijks nog beheersen!’)

Hoe lang ik ook ben weg geweest, altijd valt me dezelfde hartverwarmende begroeting ten deel. Ook al heb ik hem misschien wat lang aan zijn lot overgelaten, nooit zit hij sikkeneurig op mij wachten of snauwt hij me toe: ‘Ik denk dat het hoog tijd is jouw aandeel in onze relatie eens te bespreken.’ Hij is simpelweg blij dat ik er ben en laat dat merken ook.

~

Mijn Rakker is uitsluitend op het hier en nu gericht. Hij zal nooit plannen maken of met spijt terugblikken op dingen die geweest zijn. Zijn hersencellen worden niet door getallen of pincodes in beslag genomen.

Zijn hele leven is hij louter in het hier en nu aanwezig.

~

Naar het zich laat aanzien, is Rakker een verlicht wezen. Hij leest geen boeken, heeft nog nooit een cursus gevolgd en bekommert zich niet om geld. Ik zal nog veel van hem moeten leren, wil ik op een dag misschien net zo gelukkig wakker worden als hij.