12
Wat is het belang ervan?

Wat er nu voor je ligt, waarvoor je geen strijd hoeft te leveren, wat je nooit kwijt kunt raken en waarvan je je misschien niet eens bewust bent dat het er is, dat is Zijn, in de stille leegte van je ware aard. 

De houding van veel mensen, die geconfronteerd worden met de onderwerpen die in dit boek besproken worden, zou kunnen zijn: wat is het belang ervan? Als je een redelijk plezierig en verzekerd bestaan leidt met een goede baan, een stabiel huwelijk, je eigen huis, wat geld op de bank, fijne vakanties, leuke kinderen, een hond en een kat, verzekeringen en zekerheid in het leven, kun je je misschien afvragen: waar heb je het in godsnaam over? Het is goed zoals ik ben. Echter het moment waarop je denkt dat alles prima gaat, dat alles fijn is, dat het leven helemaal verloopt volgens wens, gebeurt er iets.

Het leven komt niet met een vast, onveranderlijk en zeker contract in een pakket. Je mag dan misschien denken dat het wel prima is zoals je bent, maar dan opeens komt je vader of je moeder te overlijden en ben je enige tijd hopeloos verdrietig. Vervolgens wen je aan het idee dat ze er niet meer zijn en alles lijkt weer in orde. Tot het moment waarop het concern waar je een groot gedeelte van je spaargeld in belegd had, op de beurs in een duikvlucht terechtkomt. Als je dat alles weer te boven bent gekomen, krijg je te horen dat je man of je vrouw kanker heeft. Dan wordt hij of zij behandeld, herstelt, en vervolgens kom je als werknemer in een afvloeiingssituatie terecht omdat het bedrijf waar je de afgelopen twintig jaar gewerkt hebt, wordt overgenomen en men op het personeelsbestand wil korten. Dan krijg je een aanrijding en is je auto total loss, of een ander familielid of vriend krijgt een dodelijke ziekte, of welk scenario je maar bedenken kunt. Het leven bestaat uit een voortdurende aaneenschakeling van dergelijke gebeurtenissen. Je kunt je niet verschuilen achter het valse idee dat alles goed gaat omdat je op dit moment een comfortabel leven leidt.

~ 

Naarmate de jaren verstrijken, word je je ervan bewust dat leven opbouwt en dat leven afbreekt. Alles wat je hebt, wat je opspaart, wat je tracht te beschermen, kan niet opgespaard of beschermd worden. De enige zekerheid is dat alles onzeker is. Als we die realiteit waarlijk begrijpen en kunnen aanvaarden, zal ons veel emotionele pijn bespaard blijven wanneer het leven zijn niet te vermijden natuurlijke loop neemt. Er zullen ongelukken gebeuren, mensen zullen doodgaan, we zullen verliezen wat ons dierbaar is. In elk geval zullen we los moeten laten en niet een gevoel van verlies mee blijven dragen, dat tot verdriet, bitterheid en depressie kan leiden.
Over honderd jaar is het bijna een absolute zekerheid dat jij en iedereen die je kent en ooit gekend hebt, dood zullen zijn; voor altijd en eeuwig. Dus wat probeer je te behouden? Heb je ook maar een schijn van kans om het te behouden? Het punt is niet zozeer wat het nut is je dit af te vragen, maar of het nut heeft je dit niet af te vragen. Zoals een wijze het ooit verwoordde: ‘Een leven dat niet diepgaand onderzocht wordt, is niet waard om geleefd te worden.’ Het doet er niet toe hoe goed je financieel af bent, hoe beroemd je bent, hoe goed gesetteld in de maatschappij, uiteindelijk heb je dezelfde vooruitzichten als ieder ander.