‘Mijn ervaring was zo anders dan alles wat ik kende, dat het ruim tien jaar duurde voor ik de volledige impact ervan helemaal had verwerkt…’

Suzanne Segal

Suzanne Segal (1955-1997) groeide op in een Joods gezin in het Midwesten van de Verenigde Staten. Al in haar jeugd had zij tijdens meditaties ervaringen van ‘oneindigheid’. Ze beoefende Transcendente Meditatie, maar stopte hiermee omdat ze deze aanpak te rigide vond. Suzanne studeerde Engels aan de University of California in Berkeley en verhuisde vervolgens naar Parijs. Hier kreeg zij een dochter en had zij een diep transformerende ervaring. In 1986 ging zij psychologie studeren aan de John F. Kennedy University en in 1991 behaalde zij haar doctoraal. In 1997 werd Suzanne ziek. Artsen ontdekten een hersentumor waaraan zij binnen zeer korte tijd overleed.

Als kind van zeven of acht zat Suzanne al met gekruiste benen en haar ogen dicht op de bank en zei ze steeds opnieuw haar naam tegen zichzelf. Tot er een drempel werd overgegaan en de identiteit van die naam uit elkaar viel. Er verscheen een grenzeloze ruimte. De naam werd slechts een woord, een verzameling geluiden in een uitgestrekte leegte. Er was geen persoon meer waar die naam naar verwees. Niemand. Haar reis begon toen die naam werd afgepeld en er slechts een leegte overbleef.

Vele jaren worstelde ze met dit soort ervaringen, die in 1982 in Parijs tot een hoogtepunt kwamen, toen er een plotselinge bewustzijnsverschuiving plaatsvond. Deze ervaring staat centraal in haar boek Aanvaring met het oneindige.

Suzanne bezocht jarenlang tal van verschillende therapeuten, bij wie ze hulp zocht voor de angst die haar als gevolg van deze ervaring plaagde. Sinds haar persoonlijke identiteit was verdwenen, was haar denken steeds bezig met pogingen om die identiteit te reconstrueren (tevergeefs) of de angstaanjagende overtuiging overeind te houden dat er iets heel erg mis was met haar. Een aantal therapeuten diagnosticeerde dat zij aan een depersonalisatiestoornis leidde.

            Toen zij haar blijvende staat van bewustzijn aan therapeut Stephan Bodian beschreef, besefte hij onmiddellijk dat ze een diep spiritueel ontwaken had ervaren, en dat vertelde hij haar ook. Maar wat hij niet begreep, was waarom ze zoveel angst voelde. Hij stelde voor om haar vraag voor te leggen aan zijn leraar Jean Klein, die toevallig in de buurt was om bijeenkomsten over advaita (non-dualiteit) te leiden. Nadat hij had aangegeven dat de afwezigheid van een ‘ik’ helemaal geen probleem was, zoals ze had aangenomen, maar juist de ‘volmaakte’ staat van zijn, gaf Jean aan de hand van enkele korte suggesties aan hoe ze met haar angst om zou kunnen gaan. Dit betekende het einde van haar therapeutenbezoeken en drie jaar later begon zij aan het schrijven van haar spirituele biografie.

VAN DEZE AUTEUR

Interview

uit The Awakening West

JLW: Suzanne, we’d like to begin by asking how you see yourself; who are you?

SUZANNE: I’ll give you the straight answer here. There is only one answer that I can give you. I am the Infinite–no personal reference point–the substance of everything; I am the Vastness that is everyone and everything. And, I must add here, never for a moment does the awareness of that Infinite substance that is everything ever move out of the foreground of awareness whether there is waking, dreaming or sleeping states of consciousness occurring in the circuitry. There is no where for it to go. Where could it go? It is constant, every moment experience.