Jezus de Mysticus
Adyashanti
In dit ook voor Adyashanti bijzondere boek maken we kennis met Jezus als mystiek revolutionair – of revolutionair mysticus – die ons als een spiegel helpt onszelf beter te zien. Jezus gaat een weg die we allemaal kunnen gaan en wie deze compromisloze en revolutionaire weg gaat, stuit onvermijdelijk op de weerstand van autoriteit en macht.
Adyashanti leest het Jezusverhaal als een mythe, een metafoor. Hij laat de lezer in Jezus, de mysticus zien hoe de belangrijkste gebeurtenissen in het leven van Jezus parallel lopen met de verschillende fasen van spiritueel ontwaken. Hierbij baseert hij zich op de teksten van alle vier de evangelisten, maar vooral op het evangelie van Marcus, waarin Jezus geportretteerd wordt als een ware revolutionair die de mensen ten koste van alles wilde vertellen wie en wat hij in werkelijkheid was: de ‘zoon van God’, het Bewustzijn waarin alles verschijnt.
Jezus, de mysticus is zowel voor christenen als niet-christenen zeer de moeite waard, omdat Adyashanti Jezus portretteert als een wijsheidsleraar die voorbij plaats, tijd en godsdienst een weg-in-actie naar ontwaken toont. Hierdoor wordt hij veel meer dan de goede schaapherder en ethische en morele prediker waarvoor de kerken hem doorgaans houden. In deze Jezus komen het eeuwige en het menselijke samen. Hij heeft het vermogen om ons wakker te schudden uit onze individuele droom van afgescheidenheid en isolement.
Uit het boek:
Waar het eeuwige en het menselijke elkaar ontmoeten, daar wordt liefde geboren. Daar breekt agape, onbaatzuchtige liefde, door – niet door je menselijkheid te ontvluchten of door te proberen op te lossen in transcendentie, maar door te zoeken waar ze een eenheid vormen. Dat blaast ons leven nieuwe kracht in en maakt ons ontvankelijk voor de aanwezigheid van de christelijke boodschap.
Ik stel me voor dat iedereen wel eens een oude kerk is binnengelopen en onmiddellijk getroffen werd door die kwaliteit van aanwezigheid, die specifieke energetische signatuur die we met het christendom associëren(…)
Wanneer we de christusaanwezigheid ontmoeten, herinnert die ons eraan dat er diep in ons iets is dat onpeilbaar, mysterieus en absoluut, onvoorwaardelijk liefdevol is(…) We hoeven onszelf niet te zien als christenen die de essentie van christus delen, want het is een universele energie, een universeel geschenk dat we allemaal ontvangen.
tijdschrift voor non-dualiteit en zelfonderzoek
In dit laatste boek van Adyashanti ontmoeten we Jezus als een spirituele revolutionair, een voorbeeld van verlicht mens-zijn in actie, ver voorbij de begrenzingen van welke godsdienst of theologie ook. Adyashanti laat ons in dit boek zien hoe de belangrijkste gebeurtenissen in het leven van Jezus parallel lopen met de verschillende fasen van spiritueel ontwaken.
Hierdoor komt het verhaal opnieuw tot leven. Een verhaal wat aan de ene kant prachtig en meeslepend is, en aan de andere kant een uitdaging vormt om ons wakker te schudden uit de individuele droom van afgescheidenheid en isolement. Op deze manier krijgen we een hele andere kant van Jezus te zien dan de Jezus van de kerken of de Jezus waar we mee opgegroeid zijn.
Voor sommigen lijkt het misschien heiligschennis om het verhaal zo te belichamen als Adyashanti in dit boek voorstelt. Maar als je goed luistert naar wat de verhalen werkelijk te zeggen hebben, lijkt het of je een spiegel voorgehouden wordt om jezelf duidelijker te zien, en is het alsof Jezus steeds weer roept” Kom, kom in het Hemelse Koninkrijk. Het Hemelse Koninkrijk bestaat op deze aarde en de mensen zien het niet”.
Het is interessant om te lezen hoe Adyashanti als zenboeddhist in contact komt en geïnspireerd wordt door het verhaal van Jezus. Hij beschrijft hoe de zenbeoefening voor hem op een gegeven moment wat star aan begon te voelen en hoe hij in aanraking kwam met de autobiografie van Sint Theresa van Lisieux. Hij werd geraakt door de toewijding aan het goddelijke en de devotie en onschuld van deze non, en het was juist deze liefde die voor Adyashanti het ontbrekende element van zijn zenbeoefening vormde. Niet dat die liefde er niet in zat, vertelt hij, alleen niet op een manier waarop hij er contact mee kon maken, omdat hij niet in een boeddhistische cultuur opgroeide.
Het boek biedt tal van verrassende invalshoeken, en de schrijver wist me helemaal mee te nemen in zijn inspiratie. Een van die invalshoeken is om het Jezusverhaal te lezen als een routekaart voor spirituele bewustwording. Na het ontwaken volgen nog de fasen van beproeving, blijvende kalmte, transfiguratie, loslaten, en als laatste transmutatie. Boeiende en noodzakelijke fasen, en het is dan ook schitterend om te lezen hoe Jezus die fasen doorloopt. Wat ik ook een bijzondere vondst vond, is hoe in het laatste deel van het boek de belangrijkste personen in Jezus leven (Petrus, Judas, Pontius Pilates, Maria Magdalena en Johannes) als archetype beschreven worden. In de woorden van Adyashanti: “Het doel is nu om het hele verhaal gestalte te geven, om geest in menselijke gedaante uit te drukken – niet alleen de transcendente momenten, maar ook de duisternis, de twijfel en het verraad”.
Jezus en de vijf bovengenoemde archetypen belichamen verschillende manieren van omgaan met de geest en met de geestelijke impulsen in ons. Door deze personages te verinnerlijken, kunnen we in contact komen met zowel de lichte als donkere kanten van onze psyche, die we moeten leren begrijpen en met mededogen aanschouwen, opdat de geest wakker wordt en in ons leeft.
Tot besluit een citaat van de schrijver: “Zoals ik mensen vertel wanneer ik onderricht geef: God had de wereld zo lief dat hij zijn enige zoons en dochters gegeven heeft. Dat is niet alleen van toepassing op Jezus: dat slaat op jou. Stel je voor hoe het zou zijn als je het innerlijk op je nam om je in je leven op goddelijkheid te richten. Jouw goddelijkheid: ik heb de wereld zo lief, dat ik me er helemaal aan gegeven heb”.
Fokke Slootstra, Tijdschrift InZicht