De dans van niemand
Een persoonlijke en transpersoonlijke reis op zoek naar vrijheid en liefde
ISBN: 9789493394346
NUR: 320/728
Prijs: € 25,99
Uitvoering: paperback met flappen
Formaat: 12,5 x 20 cm
Omvang: ca. 312 pagina’s
Een ontwapenend relaas van een vrouw die bereid is om alles te verliezen en haar essentie terug te vinden
In De dans van niemand onderzoekt Zoë Joncheere welke trauma’s en aannames over de werkelijkheid haar in de weg zitten om radicaal vrij te zijn, en hoe ze Absolute Liefde kan ervaren als wat ze eigenlijk is. Kan dit samengaan met een liefdesverhaal met een partner, of is een aardse relatie altijd een compromis – en wil ze dat dan nog maken?
Zoë voelt zich gevangen in de muren van haar huis en besluit te kiezen voor een leven zonder vaste woonplek. Over de negen maanden die volgen, vertelt ze in dit boek. Ze komt terecht bij een imker in de Pyreneeën, beleeft een moeilijke maand met een partner op een berg in Andalusië, vindt rust in kloosters, en nieuwe inspiratie in Nepal. Hier en daar wordt ze tijdens het reizen vergezeld door haar jongste zoon, die geen traditionele moeder heeft maar wel veel mag skiën. Wat gebeurt er met hem terwijl zijn moeder deze weg gaat?
Vrij worden kan volgens Zoë alleen met heel haar wezen – ze wil niets hooghouden en is bereid om alles te verliezen.
Recensie
‘Wat een kwetsbare, openhartige, spirituele en persoonlijke reis die Zoë Joncheere in dit boek heeft weten te beschrijven. Zoë Joncheere heeft een vlotte, bij tijden filosofische schrijfstijl en weet haar persoonlijke reis, inzichten en transformatie op mooie wijze te beschrijven…
…Gedurende haar reis, die gepaard gaat met vallen en opstaan, beschrijft Zoë Joncheere haar proces en inzichten die ze opdoet tijdens deze negen maanden. Ze beschrijft op levendige wijze de plekken waar ze op dat moment woont en de relatie die ze op deze plekken met mensen aangaat. Het is voor Zoë een erg confronterende reis. Zeker op liefdesgebied heeft Zoë vele obstakels te overwinnen, om haar overtuigingen los te laten. Daarbij weet ze ook haar gedachten, filosofische en spirituele kijk en ervaringen op de gebeurtenissen erg kwetsbaar en open te beschrijven. Het is best wel een intens verhaal, waardoor ik het boek meermaals even heb weggelegd om de informatie te laten bezinken. Ik heb bewondering voor haar transformatie en groei die ze in negen maanden tijd weet te maken…
…De dans van niemand is een originele en openhartige persoonlijke en transpersoonlijke reis van Zoë Joncheere. Ze beschrijft haar reis van negen maanden zonder vaste woonplek, waarbij ze verblijft op vier verschillende plaatsen. Ze weet de gebeurtenissen, relaties, haar filosofische en spirituele kijk op de wereld en de gebeurtenissen als haar gedachten open en kwetsbaar te beschrijven. Ondanks dat ik me niet altijd in haar kon verplaatsen door haar excentrieke bestaan, maakt ze gedurende deze negen maanden wel een mooie groei en transformatie door.’
uit de recensie van Kim Coenen – juni 2025
Recensie
Zoë Joncheere inspireerde mij om ons gebruikelijke idioom en daaraan gekoppelde denken te onderzoeken
‘Puurheid is de mooiste uiting van leven. Zuiver handelen en bewegen, dat is de mystiek die mij raakt. Zonder de ik en volledig transparant. Vol overgave en dappere daden. Om die vorm van leven te ervaren, is een andere taal nodig. De Belgische schrijfster Zoë Joncheere inspireerde mij om ons gebruikelijke idioom en daaraan gekoppelde denken te onderzoeken.
Ik maakte kennis met haar persoonlijke zoektocht naar non-dualiteit dankzij het boek De dans van niemand. Daarin beschrijft zij haar intentie om onze plek op aarde vrij en liefdevol te ervaren; een levenswijze die een nieuwe taal van beweging vereist.‘
‘Zoë is openhartig: “Ik wil vertellen over mijn onderzoek naar Vrijheid en Liefde aan de hand van mijn eigen verhaal. Ik vertel over de keuzes die ik gemaakt heb, de beproevingen die ik doorstaan heb, de vragen die ik mezelf gesteld heb en de leidraden die ik gevonden heb. Ik ben geen leraar die dingen weet. Ik ben een danser, een kunstenaar, een schrijver, een vrouw die onderzoekt. De vragen zijn voor mij belangrijker dan de antwoorden, en ik houd van verhalen en menselijkheid. In verhalen kunnen we onszelf herkennen, en dat alleen al laat ons voelen dat we met elkaar verbonden zijn.”
Oefenen in zinsvormen met woorden die stromen, door de Vlaamse auteur werd mijn schrijvershart weer geraakt. Jarenlang kreeg ik geen woord meer op papier. Opmerkelijk voor iemand die leefde vóór en van het schrijven. Het lukte me niet meer. Zoë wist iets in mij te raken dat woorden nodig had. En hier staan ze.
Een pure ervaring zonder ankers, maar vrij ervaren. Is puurheid mogelijk in beweging? Zuiveren, de obstakels loslaten en door mijn brein heen prikken. Loslaten wat compliceert. Hoe is dat zonder de ik? Houden van stroomt door mijn lichaam en om me heen. Of stroom ik door mijn omgeving? Mijn ego vecht en wil vrij zijn, transparantie ervaren als een geschenk. Wat voelt het vreemd, het voorzichtig openen van het lijflijke, mijn poriën.
Het valt me op: als de ik geen stem meer heeft, komt de beweging op gang. Mijn fysieke persoon verdwijnt en het leven opent zich. Het duizelt me, maar wat duizelt? De wind verplaatst zich door mijn zijn en voert moedwillig de vertroebeling weg. Het kost me moeite om dit toe te laten. Mijn ego wil me iets vertellen en doet haar best. Zodra ik oplos in de wind, zijn we samen, is het leven één.
Magisch, leren leven. Een uitnodiging om zonder oordeel te zijn. Een grotere uitdaging ken ik niet. De gedachten die mijn ego voortbrengt of op hun beurt mij bewegen, willen uniek zijn. Het is de voedingsbodem voor de oorlog die alle zuiverheid uit mijn leven zuigt en neigt naar superioriteit. In die mislukking schuilt de urgentie tot een canvas met woorden die bewegen, zoals de bekende kleurrijke gebedsvlaggen uit Nepal. Vanuit de stroming in het mis-lukken spreekt een geopende geest vol hoop. Het prikkelt me, een verrassend spel: het aanraken van de wind die verbindt.
Dit nieuwe verhaal in beweging brengt ruimte in de tussenruimte, alles wat er gebeurt als er niets gebeurt, als het brein stopt met praten. Ik geef me over en laat het brein-praten los. Vormen van letters delen uit zuiverheid, het spel gaat door. Deze woorden zijn groot, geduld is wat ik nu nodig heb. Dit persoonlijke onderzoek zoekt een vorm. Zonder zelf.
Dankjewel Zoë.’
Didie op Didie.nl – augustus 2025