‘Wat is je volgende gedachte? Een eenvoudige vraag, maar het antwoord is diepgaand. Misschien ontdek je dat je het antwoord pas weet als de gedachte opkomt. En als dit waar is, wat zegt dit dan over degene die je denkt te zijn?’

Bij die laatste vraag laat John Greven (VS, 1961) het niet, de ene vraag leidt namelijk tot de andere:

Als ik niet weet wat mijn volgende gedachte zal zijn, in wie komt deze dan op? Als ik niet weet wat mijn volgende gedachte zal zijn, hoe weet ik dan welke keuzes er gemaakt zullen worden?

Als ik niet weet welke keuzes er gemaakt zullen worden, wie dan wel?
Als ik niet weet welke keuzes er gemaakt zullen worden, maak ik ze dan wel?

Als ik niet zelf koos, hoe kwam de keuze dan tot stand?

Heb ik ooit een keuze gemaakt?

Als ik nooit een keuze heb gemaakt, kun je dan spreken van verantwoordelijkheid?

Essentiële vragen, die John zichzelf al vanaf zijn jeugd stelde. Toen, op zijn 18^e, besefte hij dat de ‘schepper van het universum’ veel meer moest zijn dan hem altijd was verteld. Hiermee begon een zoektocht langs religies, filosofieën, metafysica en meditatie. Het zoeken duurde 25 jaar.

In 2004 leidde een ontmoeting met John Wheeler tot een abrupt einde van de zoektocht, omdat de eenvoudige, voor de hand liggende waarheid tot hem doordrong: je bent wat je zoekt, er valt niets te halen. Johns boodschap is sindsdien eenvoudig: ‘Laat al je verwachtingen over verlichting of zelfrealisatie vallen – als is het maar voor even. Dat wat niet verandert is werkelijk. Dat wat verandert is slechts verschijningsvorm.’